Ούτε λογοτέχνης είμαι, ούτε συγγραφέας, ούτε ποιητής. Ένα απλό blog είπα να φτιάξω, μια αποθήκη με σκέψεις και ιδέες , πίκρες και χαρές, άτακτες, ατάκτως. Για τα χρόνια του management, την θεωρία που γίνεται στην πράξη απάτη. Για τον αθλητισμό, το τρέξιμο, την Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως. Για την μαγεία της Πόλης των πόλεων. Για την συννεφιασμένη Κυριακή. Έτσι ApLa
Ενας από την παρέα, όποιος προλάβαινε, έστελνε το μήνυμα.
Τηλεφωνικά. "Ελα ρε, ο Γιάννης είμαι. Κυριακή στον ευκάλυπτο στις 2 και μισή".
Δεν ήταν εύκολη η επικοινωνία γι αυτό και το σύνθημα έπεφτε κυρίως σε ώρες εργασίας. Βλέπετε στο τηλέφωνο της δουλειάς ήταν σχεδόν σίγουρο ότι θα απαντήσουν όλοι.
Αργότερα, με το ίντερνετ και την νεα τεχνολογία αρκούσε ένα email η sms.
Ο ευκάλυπτος ήταν το σημείο συνάντησης 100 μέτρα απο το γήπεδο της ΑΕΚ και αποτελούσε υπόδειγμα αξιοπιστίας. Κανείς δεν καθυστερούσε. Αντιθέτως, είχε γίνει συνήθεια να εμφανιζόμαστε νωρίτερα.
Στον ευκάλυπτο ακουμπούσαμε τα προβλήματα μας, τα άσχημα της ζωής και τις λύπες μας. Εκεί φορούσαμε τα φτερά της απόδρασης και ταξιδεύαμε με την ΑΕΚ και τον δικέφαλο αετό.
Ο "Ευκάλυπτος" οδηγεί πλέον στην Αγιά Σοφιά.
Σε πείσμα των εχθρών και των ανύπαρκτων τύπων που την πολέμησαν με κάθε είδους "κίνητρα".
