Skip to main content

Featured

Καλως ορισατε

Ούτε λογοτέχνης είμαι, ούτε συγγραφέας, ούτε ποιητής. Ένα απλό blog είπα να φτιάξω, μια αποθήκη  με σκέψεις και ιδέες , πίκρες και χαρές, άτακτες, ατάκτως.   Για τα χρόνια του management, την θεωρία που γίνεται στην πράξη απάτη.  Για τον αθλητισμό, το τρέξιμο, την Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως. Για την μαγεία της Πόλης των πόλεων. Για την συννεφιασμένη Κυριακή. Έτσι ApLa  

OXI



Με το σκέτο "ΟΧΙ" δεν τα πάω καθόλου καλά, πολύ περισσότερο δε, όταν
 μου το λένε αυθόρμητα, άμεσα και χωρίς σκέψη.

Επίσης θεωρώ ότι το "ΟΧΙ" λόγω της αντίστασης στον Γερμανο Ιταλικο



άξονα το 1940, εχει κακως συνδυαστεί με την μαγκιά , την υπερηφάνεια και την μόνιμη απάντηση-αντίδραση σε ότι δεν μας αρέσει, σε ότι μας θίγει οικονομικά και γενικά σε ότι εχει κατά την αντίληψη μας αρνητική επίπτωση.


Το "ΟΧΙ" ειναι σχεδόν πάντα μονολεκτικό. Ειναι συνήθως οργισμένο αν δεν ειναι σαρκαστικό.
Σε περίπτωση που συνεχίσει αυτος που το είπε θα ξεκινήσει την πρόταση του με "ΔΕΝ" (90%) παρέα με συναφείς χαρακτηρισμούς.



Στην προσωπική, οικογενειακή, επαγγελματική και κοινωνική μας ζωή το συναντάμε σε καθημερινή βάση και δύσκολα μπορούμε να το διαχειριστούμε.

Στην Πολιτική το ΟΧΙ είναι διαχρονικά συνώνυμο της αντιπολίτευσης συνολικά. 

Στον συνδικαλισμό καλημέρα λες και σου απαντούν οχι.

Στα εθνικά θέματα είναι κάτι το ιερό. Το "ΝΑΙ" ισοδυναμεί το λιγότερο με προδοσία. Τώρα πότε το "ΟΧΙ" απέφερε οφέλη για τον Ελληνισμό προσωπικά δεν το γνωρίζω. Αντίθετα υπάρχουν πολλά τρανταχτά γεγονότα καταγεγραμμένα στην Ιστορία με καταστροφικά αποτελέσματα. 
Η Κύπρος απέρριψε το σχέδιο Αναν με ένα ακόμη υπερήφανο ΟΧΙ. 
Προφανώς επεισθει ο λαος από τα επιχειρήματα των πολιτικών που το αξιολόγησαν ως ένα κακο σχέδιο και οτι η δική τους λύση θα ηταν μια εθνικά ικανοποιητική λύση.
Εκ του αποτελέσματος είτε εναλλακτικά υπερήφανη θέση δεν υπήρξε είτε δεν μπόρεσε να υλοποιηθεί.

Έτσι, αρχίζουμε να ετοιμαζόμαστε για ένα ακόμη υπερήφανο ΟΧΙ και επετείους παραλλαγής του "δεν ξεχνω" για την defacto δημιουργία 2 ανεξάρτητων κρατων . Και αν δεν κάτσουμε καλα θα έχουμε και την προσάρτηση του μικρού ανεξάρτητου κράτους της Βορειας Κυπρου στην μαμά Τουρκία. 
Οι συνέπειες σε ΑΟΖ κλπ κλπ ειναι προφανέστατες. Εκτός αν παλι πιστεύουμε οτι θα μας βοηθήσουν οι σύμμαχοι και με την μονη απομένουσα επιλογή, τον πόλεμο θα πάρουμε πισω οτι εχουμε χασει. Κατι μου θυμίζει αυτό. (αλήθεια υπάρχει έστω και ενας πολιτικός που εχει μελετήσει τι προηγήθηκε της Μικρασιατικής καταστροφής;)

Στην επαγγελματική σας ζωή όταν εισπράττετε "όχι" χωρίς αιτιολόγηση η με δικαιολογίες του τύπου "δεν το θέλει η διοικηση" η "έτσι είπε ο γενικος" η "έτσι είπε ο μπαμπας..." να είστε σίγουροι ότι προέρχεται από έναν άθλιο manager.

Το όχι στην επαγγελματική μας ζωή μπορεί να γίνει και συνώνυμο της απάτης του management. Συχνά οι διοικήσεις των εταιριών χρησιμοποιούν διάφορα "τρικ" για να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση στους εργαζόμενους ότι έχουν φωνη, ότι μπορούν να εκφράσουν την δημιουργικότητα τους και να συμβάλλουν με τις ιδέες τους στην επίτευξη των στοχων και την ανέλιξη τους.

Για σκεφτείτε μετα από τόσες "καμπάνιες" ποσα ΝΑΙ εισπράξατε.

Σε κοινωνικο, οικογενειακό επίπεδο και στην καθημερινότητα, το ΟΧΙ είναι σε ημερήσια διάταξη. Περήφανο και δυναμικά ακούγεται έτσι απλα, χωρίς αντιπρόταση χωρίς αιτιολόγηση, γιατί έτσι, είπα όχι και τέρμα ρε παιδί μου...