Πρόσληψη διευθυντού τμήματος (τελική συνέντευξη)
Άνοιξη 1992.
Ελληνική εταιρεία ζητά διευθυντή για ένα από τα πιο σημαντικά τμήματα της.
Οι συνεντεύξεις με την διεύθυνση προσωπικού και με τον μέχρι τότε διευθυντή του τμήματος έχουν ολοκληρωθεί επιτυχώς.
Ορίζεται τελική συνέντευξη με τον πρόεδρο-ιδιοκτήτη της εταιρείας.
Ο υποψήφιος είναι στην ώρα του, αλλά η συνέντευξη θα καθυστερήσει λίγο γιατί ο πρόεδρος είναι απησχολημένος.... (τώρα είναι το time management κεφάλαιο 3 σελ. χχ ? ειναι το "έκτακτο η επείγον"; δηλαδή το πως θέτω προτεραιότητες?, είναι το "micro-management" ? δεν θα το μάθουμε ποτέ)
Μετά από 1 ώρα και 10 λεπτά η "τάξη" αποκαθίσταται..
Ο υποψήφιος εισέρχεται στο γραφείο (τι γραφείο, ολόκληρο διαμέρισμα ήταν....) όπου τον υποδέχεται ευγενέστατα ο κύριος πρόεδρος.
Και ενώ όλα πήγαιναν καλά, εκεί στα στα 20 λεπτά περίπου η συνομιλία διακόπτεται από το άνοιγμα μιας πόρτας, πίσω και δεξιά από το γραφείο του προέδρου.
Ήχος χτυπήματος δεν ακούσθηκε..., αλλά ήταν ηχηρότατη η εισβολή μιας νεαράς και τρυφερότατης ομολογουμένως ύπαρξης.
Η νεαρά ασπάζεται και μετά κάθεται αναπαυτικά...στα γόνατα του προέδρου ο οποίος μέσα σε πελάγη ευτυχίας αφού την αγκαλιάζει στρέφεται προς τον κύριο υποψήφιο λέγοντας: "συνεχίστε κύριε υποψήφιε, μια χαρά μας τα λέτε μέχρι τώρα...".
Η συνέχεια δεν έχει καμία σημασία.
Η εταιρεία έκανε την επιλογή της αλλά μάλλον ήταν αργά....
Ο κύριος υποψήφιος είχε ήδη σπάσει το φράγμα του ήχου από το τρέξιμο !!!!!!
Πάντως "μπαμπά" δεν τον είπε ρε παιδιά τον κύριο πρόεδρο....
