Πλησίαζε 2000 μ.χ. .... και όλος ο πλανήτης ασχολείτο με τα προβλήματα, απλά έως πολύ σοβαρά και επικίνδυνα , που θα μπορούσε να δημιουργήσει η λανθασμένη λειτουργία των ηλεκτρονικών συστημάτων.
Πράγματι το πρόβλημα ήταν υπαρκτό και όλα τα συστήματα χρειάζονταν διόρθωση και αναβάθμιση του λογισμικού τους λόγω αλλαγής χιλιετίας.
Εργασθήκαμε σκληρά για περισσότερο από 6 μήνες όλοι όσοι υπηρετούσαν τον τομέα της πληροφορικής αλλά και όλα τα εμπλεκόμενα τμήματα της εταιρείας.
Η ευθύνη και η αγωνία για την ομαλή μετάβαση με την είσοδο του έτους 2000 και την απρόσκοπτη έναρξη των εργασιών την πρώτη εργάσιμη ημέρα, κορυφώθηκε την παραμονή της πρωτοχρονιάς.
Στις 12 και 1 λεπτό έπρεπε να ξεκινήσουν τα τεστ και να προχωρήσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα η παράδοση του συστήματος στην παραγωγική διαδικασία.
Ανάλογη η προσπάθεια σε όλο τον κόσμο σε εκατομμύρια εταιρίες ,επιχειρήσεις ιδιωτικές και δημόσιες.
Υποδεχτήκαμε τον νέο χρόνο στην δουλειά, στο γραφείο, στον χώρο εργασίας.
Πανηγυρίσαμε σαν μικρά παιδιά την επιτυχημένη μετάβαση στο νέο και ενημερωμένο λογισμικό και
την πρώτη ημέρα εργασίας (2η ημέρα του ετους 2000) είμασταν από τους πρώτους στην θέση μας για παν ενδεχόμενο.
Εκείνο το πρωί ήταν για μένα ένα σπουδαίο μάθημα ζωής. Θυμάμαι στο ασανσέρ συνάντησα μια συνάδελφο από κάποιο άλλο τμήμα. Αλληλο ευχηθήκαμε καλή χρονιά και ακούω να μου λέει με ύφος σαρκαστικό.
"ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ Υ2Κ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΜΠΟΥΡΔΑ"
(Υ2Κ ηταν η διεθνής συντομογραφία για το πρόβλημα με την αλλαγή χιλιετίας)
Όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος λέει ένας "μύθος", όμως το πώς κρίνεις το αποτέλεσμα
είναι θέμα παιδείας.
Η καλή συνάδελφος αξιολόγησε το αποτέλεσμα ως μπούρδα, ο γενικός διευθυντής ως πολύ μεγάλη επιτυχία. Και οι δυο εισέπραξαν το ίδιο αποτέλεσμα. Την ομαλή μετάβαση όλων των συστημάτων στην νέα χιλιετία. Η μία αξιολόγησε το ότι δεν συνεβει κάτι. Οι τράπεζες λειτουργούσαν, ηλεκτρικό είχε, η εταιρεία ήταν ανοιχτή, άρα τι μας λέγατε καλέ...
Ο άλλος αξιολόγησε την προσπάθεια, τον αγώνα για να μην συμβεί κάτι.
Σήμερα βιώνουμε την πανδημία του
CONVID-19 γνωστού ως κορωνοιου.
Μια κατάσταση που θέτει σε κίνδυνο την υγεία και την ζωή του καθενός σε κάθε γωνιά της γής.
Σε αυτό το περιβάλλον και με την "βοήθεια" της τεχνολογίας η κριτική εξαπλώνεται σε πολλαπλάσιους ρυθμούς από αυτούς της εξάπλωσης του ιού.
Δεν έχω στοιχεία για το τι γίνεται διεθνώς αλλά σε ότι αφορά την Ελληνική κοινωνία τα μέχρι σήμερα στοιχεία είναι επαρκέστατα για να αξιολογήσουμε το επίπεδο της, κριτικής, του πιο δημοφιλούς σπορ των Ελλήνων.
Η πλειοψηφία βρίσκεται στο επίπεδο της "μπουρδας". Η μειοψηφία είναι αυτή που αντιστέκεται και παρακολουθεί, πειθαρχεί και περιμένει. «Κρείττον του λαλείν το σιγάν» είναι η επιλογή της.
Άλλωστε να κάνουν κριτική σε τί ;
Ας δεχτούμε ότι έχουν τις γνώσεις και μπορούν να πουν ότι αυτό το μέτρο έπρεπε να είχε εφαρμοστεί 2 μήνες πριν. Ας δεχτούμε επίσης ότι το είπαν έγκαιρα αλλά δεν εισακούσθηκαν... Πιο είναι το όφελος αυτής της κριτικής; Κανένα απολύτως παρά μόνο η αυτοπροβολή και η αυταρέσκεια.
Οι υπόλοιποι ξέρετε τι κάνουμε; Συμπεριφερόμαστε σαν τον ιο. Παίρνουμε αυτή την κριτική την κολλάμε στον τοίχο μας , γράφουμε και ένα αυτοεκτόνωσης κείμενο και αρχίζει η διασπορά.....
Εν τω μεταξύ κάποιοι δουλεύουν ακατάπαυστα για να βοηθήσουν και για να σώσουν ζωές. Ολοι όσοι εμπλέκονται χωρίς εξαίρεση. Από τον υπάλληλο του σουπερμάρκετ, τον εργαζόμενο στην καθαριότητα, στην ασφάλεια, μέχρι όλους αυτούς που είναι μέρος της υγειονομικής αλυσίδας και δίνουν σαφέστατα τον πιο δύσκολο αγώνα.
Όλοι αυτοί ένα περιμένουν να ακούσουν όταν αυτή η θύελλα περάσει.
Δεν μαντέψατε σωστά.... δεν περιμένουν ένα μπράβο. Περιμένουν να τους πούμε τι μάθαμε.....
Αλήθεια τι μάθαμε μέχρι τώρα; Να ένα φάρμακο κατά της "οξείας" κριτικής.....
Την στιγμή που είσαστε έτοιμοι με ύφος εισαγγελέα να απευθύνετε την κριτική σας, πάρτε βαθιά ανάσα και σκεφτείτε τι μάθατε όλο αυτό το διάστημα.
Μάθαμε, για παράδειγμα, ότι πρέπει να σχεδιάζουμε / προγραμματίζουμε (απαιτείται δηλαδή σκέψη)
σαν άτομα, σαν κοινωνία, σαν κράτος με κοινό παρονομαστή το κοινωνικό και όχι το ατομικό η όποιο άλλο όφελος;
Μήπως μάθαμε ότι δεν υπάρχει κομματική υγεία, άμυνα, παιδεία;
Πολύ φοβούμαι ότι για μια ακόμη φορά δεν θα μάθουμε γιατί όπως πάντα ,
όλοι θα τα έκαναν καλύτερα αν (δεν) είχαν την ευθύνη...
