Μου ζητήθηκε μια συνέντευξη για το πως ένας μάνατζερ πληροφορικής μπορεί να επιτύχει στα καθήκοντα του.
Βρήκα το θέμα αρκετά ενδιαφέρον, είπα αυτά που πίστευα και έβαλε το περιοδικό που βλέπετε την συνέντευξη μου.
Χαμός έγινε. Με κάλεσαν οι ανώτεροι μου να μου κάνουν δριμύτατες παρατηρήσεις.
Όχι για τις απόψεις μου αλλά γιατί στην συνέντευξη αναγράφεται ο τίτλος μου και η εταιρεία στην οποία εργαζόμουν.
Έμαθα λοιπόν ότι απαγορεύεται να εμφανίζομαι στα μέσα ενημέρωσης γιατί αυτό γίνεται από συγκεκριμένη διεύθυνση. Τώρα πως θέματα πληροφορικής και μάλιστα τόσο εξειδικευμένα θα τα επικοινωνούσε κάποιος άσχετος με αυτά, ούτε ασχολήθηκα ούτε με ενδιέφερε.
Κατέθεσα την άποψή μου έτσι για την τιμή των όπλων και εφάρμοσα τις άνωθεν αποφάσεις.
Βέβαια στο μέλλον είχα πολλές συνεντεύξεις και άρθρα στα οποία μετά από προ συνεννόηση με το μέσο επικοινωνίας που ζητούσε και φιλοξενούσε τις απόψεις μου, αντί ονοματεπωνύμου και τίτλου εμφανιζόμουν ανώνυμα ως στέλεχος πολυεθνικής.
Άλλωστε ουδέποτε κυνήγησα την δημοσιότητα και τις δημόσιες σχέσεις. Σπάνια εμφανιζόμουν σε κάθε είδους εκδηλώσεις συναφείς προς το αντικείμενο της εργασίας μου. Μου ήταν πιο ωφέλιμο να μελετώ κάθε εξέλιξη από διεθνή περιοδικά και πηγές από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε η ανάπτυξη του ίντερνετ.
Αφιέρωσα όμως πολύ χρόνο στο τι είδους management είναι αυτό που τελικά εφαρμόζεται στην πράξη.
Κατέγραψα λοιπόν κάθε γεγονός κάθε απόφαση κάθε διαδικασία που ενίσχυε αυτή την αρχικά υποψία και μετέπειτα βεβαιότητα μου περί του management που γίνεται απάτη.
Γέμισαν πολλά μπλοκάκια.
Ιδού λοιπόν η συνέντευξη σκάνδαλο.... Μια συνέντευξη για την οποία είμαι υπερήφανος γιατί την θεωρώ επίκαιρη διαχρονικά και γιατί Νοέμβριο του 2004 που όλα έμοιαζαν μαγικά εγώ ήμουν στο έδαφος.
.PNG)