Σύμφωνα με το anti-management ένας manager είναι καλός όταν συγκεντρώνει τα περισσότερα από τα παρακάτω:
Η επαγγελματική του ανέλιξη είναι αποτέλεσμα αξιοκρατικής αξιολόγησης
Επιλέγει η αναπτύσσει υφισταμένους που είναι έτοιμοι να τον διαδεχθούν ανά πάσα στιγμή
Ο χαρακτήρας του ΒΕΛΤΙΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΥΕΙ όταν αναλαμβάνει εξουσία
Λειτουργεί πάντα επαγγελματικά χωρίς να επηρεάζεται από τα προσωπικά
Δεν εξαιρεί τον εαυτό του όταν αναφέρεται στην σημασία της εκπαίδευσης του προσωπικού
Έχει την δύναμη να λέει την αλήθεια στους ΑΝΩΤΕΡΟΥΣ του
Στους υφισταμένους του λέει την απλή αλήθεια και όχι την αλήθεια της εξουσίας
Κάνει λάθη και τα αναγνωρίζει ώστε να μπορεί να βελτιωθεί
Εχει πολύ υψηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης (EQ)
"Leading by example" και ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΕΙ ΟΤΙ "Leading by example"
Δεν λέει πάντα ΝΑΙ από φόβο μήπως χάσει την θέση του
Δεν έχει "ηγετικό προφίλ", είναι ο "εαυτός" του
Το anti-management ασχολείται μόνο με τον καλό manager, ίσως γιατί κανείς δεν παραδέχεται ότι είναι ένας κακός manager.
